Toekomstscenario’s

Gerelateerde afbeelding

Als wetenschappers met dit soort toekomstscenario’s geconfronteerd worden, antwoorden ze steevast dat veel medische doorbraken in de twintigste eeuw ook begonnen bij de rijken, maar dat ze uiteindelijk de hele bevolking ten goede kwamen en de sociale kloof eerder hielpen dichten dan dat ze die verbreedden. Vaccinaties en antibiotica waren in het begin bijvoorbeeld vooral iets waar rijke westerlingen van profiteerden, maar tegenwoordig verbeteren ze het leven van alle mensen op aarde. Toch is de verwachting dat het in de eenentwintigste eeuw net zo zal gaan misschien wel een knap staaltje wensdenken, en wel om twee redenen. Ten eerste ondergaat de geneeskunde momenteel een enorme conceptuele revolutie. De twintigste-eeuwse geneeskunde was gericht op het genezen van zieken. De eenentwintigste-eeuwse geneeskunde richt zich steeds meer op het upgraden van gezonde mensen. Het genezen van zieken was een egalitair project, omdat het uitging van een normatieve standaard van fysieke en geestelijke gezondheid die iedereen zou kunnen en moeten zakelijke energie vergelijken bereiken. Als iemand onder de norm zakte, was het de taak van artsen om het probleem te fiksen en hem of haar te helpen om ‘net als alle anderen’ te worden. Het upgraden van gezonde mensen is daarentegen een elitair project, omdat daarbij niet wordt uitgegaan van een universele standaard die op iedereen van toepassing is. Het geeft sommige individuen juist een voorsprong op andere. Mensen willen een superieur geheugen, een bovengemiddelde intelligentie en eersteklas seksuele vermogens. Als de een of andere upgrade zo goedkoop en gewoon wordt dat iedereen hem kan krijgen, wordt dat gewoon de nieuwe standaard, die de volgende generatie behandelingen dan zakelijke energie weer moet overtreffen. Zo zou het kunnen gebeuren dat de armen in 2070 veel betere gezondheidszorg zullen hebben dan nu, maar dat de kloof die hen van de rijken scheidt tegelijk veel en veel groter zal zijn. Mensen vergelijken zichzelf meestal met meer fortuinlijke tijdgenoten en niet met hun beklagenswaardige voorouders. Als je een arme Amerikaan in een sloppenwijk in Detroit vertelt dat hij veel betere zorg krijgt dan zijn overgrootouders een eeuw geleden, zal hij daar waarschijnlijk niet erg van opvrolijken. Die opmerking zal juist enorm zelfvoldaan en neerbuigend overkomen. ‘Waarom zou ik mezelf moeten vergelijken met negentiende-eeuwse fabrieksarbeiders of boeren?’ zegt zo’n man dan. ‘

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>